Met veel trots kan ik aankondigen dat onze documentaire ‘Stones of the Little Place’ vanaf deze zomer in de bioscoop te zien is!

Twee jaar geleden trok ik met Sandra Radecka naar de Mongoolse familie die ik tien jaar daarvoor had ontmoet in de Gobiwoestijn. Ik schreef er destijds over in mijn reisverslag. Bij terugkomst werden we met open armen ontvangen, als een verloren zoon. Net als de keer daarvoor, hielpen we mee met het verhuizen van de gers en het verzorgen van de kudde geiten en schapen. Maar deze keer hadden we ook een camera mee om deze bijzondere familie op beeld vast te leggen. Dankzij onze geweldige gids en vertaler Ari, konden we vragen stellen over hun dromen en angsten.

Het was een overweldigende ervaring om de documentaire te filmen. Voor het opladen van onze camerabatterijen waren we afhankelijk van meegebrachte zonnepaneeltjes. Er was geen stromend water en we overleefden op vlees en melk, zoals het hoort in Mongolië. Elke dag hielpen we mee met de dagelijkse klussen, filmden ondertussen wat en gingen daarna op pad om de imposante natuur in de omgeving te filmen.

Ons doel was van begin af aan om drie lagen aan te brengen in de film, geïnspireerd op de drie tijdsstromen van Fernand Braudel. De eerste laag is die van het heden, de familie en het dagelijkse leven van nomaden in de Gobiwoestijn. We wilden laten zien hoe die écht is, zonder een romantisch beeld te creëren of er een spannend verhaal van te maken. We hebben de mensen voor onze camera nooit gevraagd iets voor ons te doen of te herhalen. We wilden daarom ook laten zien dat het leven in Mongolië volstrekt uniek en bijzonder is, maar dat de moderne tijd ook zijn intrede heeft gedaan. Mensen hebben smartphones, zonnepanelen en Facebook. Dat doet niets af aan de traditionele manier van leven, maar wordt in documentaires vaak niet getoond omdat het niet past bij het heersende romantische beeld van het nomadische leven. Wij gingen juist wel op zoek naar waar het traditionele en moderne samenkomen.

De tweede laag is die van de sociale geschiedenis en hoe het nomadische leven wordt bepaald door het landschap. Al eeuwenlang is de kern van het nomadische bestaan onveranderd gebleven. Simpelweg omdat de harde klimatologische omstandigheden geen andere leefwijzen toelaten. In reisverslagen van middeleeuwse reizigers naar het Mongoolse Rijk zijn daarom veel beschrijvingen te vinden van het nomadische leven die nog steeds herkenbaar en toepasbaar zijn. Dit wilden we laten zien door het gebruik van citaten van die reizigers. Door die citaten in beeld te brengen wordt duidelijk hoe oud deze manier van leven is. Tegelijkertijd zijn er natuurlijk ook wél veranderingen, die we ook door middel van de citaten konden laten zien. Vanuit historisch perspectief wilden we door middel van de citaten ook laten zien dat mensen in het verleden lang niet altijd negatief waren over de Mongolen en hen als ‘barbaren’ beschreven. Er was vanuit Europa juist ook veel ontzag en respect voor de nomadische cultuur van het Mongoolse Rijk.

De derde laag tot slot is die van de geografie. Het unieke landschap dat zo uitgestrekt en nietsontziend over het Mongoolse leven regeert. De heftige onweersbuienen en zandstormen die ons dagelijks overvielen als we met de camera op pad waren. De berg waar de familie woont heet Baga Gazriin Chuluu (Stones of the Little Place) en daar is de titel van de film aan ontleed. Het landschap heeft een eigen tijd en alle mensen die er verschijnen moeten zich onderwerpen aan de grillen van de geografie.

We hopen je te zien bij één van de vertoningen!